maandag 21 april 2008

Lach!

Na iedere voeding schrik ik wakker en moet ik huilen omdat ik de borst weer kwijt ben. Daarom proberen papa en mama mij om de tuin te leiden door met mij te spelen.
Ik moet iedere keer weer erg lachen om hun pogingen om mij af te leiden en dat vinden zij dan weer erg leuk. We lachen wat af met zijn drieën!



Gelukkig begin ik al een beetje te wennen aan het afscheidnemen van de borst... Dus huil ik alleen nog maar even als ik zin heb om lekker lang te spelen met mijn insectenspeeltje of om oefeningen met mijn armen en benen te doen. Als papa en mama dan goed hun best voor mij doen, wil ik wel lachen en kraaien van plezier!

Geen opmerkingen: